Over wat niet gezegd wordt

Er zijn dingen die we niet zeggen op verjaardagen. Niet bij de koffie. Niet als iemand vraagt: en, jullie?

De pijn van een onvervulde kinderwens leeft vaak in stilte. Tussen de regels van een gesprek. In de blik die je wegdraait als er weer een aankondiging is. In het opnieuw moeten zeggen: we zijn er nog niet.

Stilte beschermt — en isoleert

We begrijpen waarom mensen zwijgen. Het is kwetsbaar. Het is rommelig. Het past niet bij de verhalen die we gewoonlijk vertellen.

Maar stilte beschermt ook tegen herkenning. En herkenning is precies wat heelt.

Daarom dit dagboek

We hebben dit dagboek niet gemaakt om de pijn weg te schrijven. We hebben het gemaakt om plek te geven aan wat er is. Voor jou. En voor wie naast je staat.

Je bent niet alleen.